,,Viðhorfsbreyting er einnig nauðsynleg í viðleitni til að koma böndum á vaxandi kostnað samfélagsins vegna áfengissjúkdóma en hann er árlega u.þ.b. sá sami og rekstur Landspítalans kostar. Jafnvel þó við næðum ekki að spara nema helminginn þá dygði það til þess að búa nægilega vel að öldruðum og ungum þannig að innlagningar á ganga eða í gáma og biðlistar eftir nauðsynlegum meðferðum hjá ungum fíklum heyrðu sögunni til.“
Á læknadögum, sem haldnir voru í Hörpu dagana 19. – 23. janúar síðastliðinn, voru áfengismálin í brennidepli. Annars vegar á dagskrá læknadaganna sjálfra, en einnig á sérstökum opnum fundi sem haldinn var 21. janúar á tengslum við þá undir heitinu: Skál fyrir betri heilsu! Húsfyllir var á þeim fundi og greinilega mikill áhugi á málefninu. Fjöldi sérfræðinga flutti fyrirlestra um áfengi, áhrif þess á einstaklinga og samfélag. Rauði þráðurinn hjá þeim öllum var að áfengi er engin venjuleg neysluvara, heldur skaðlegt efni sem kallar á sérstaka meðhöndlun samfélagsins. Þar vegi einna þyngst að halda aftur af aðgengi að áfengi; aukið aðgengi auki neyslu og auki þar með kostnað samfélagsins, einungis seljendur hagnist, en öll önnur tapi. Það er mikilvægt að læknar og aðrar heilbrigðisstéttir láti sig áfengismálin varða. Það var sannarlega gert á læknadögum og læknum bera þakkir fyrir það.
Þekking á skaðsemi áfengis er ekki nýtilkomin. Nýjar rannsóknir staðfesta það sem áður var vitað: Áfengi er áhrifaþáttur í fjölda sjúkdóma, bæði líkamlegum og geðrænum. Þar má nefna ýmis krabbamein, hjartasjúkdóma og skorpulifur, svo nokkrir séu nefndir. Veldur ýmiss konar tengslarofi og óhamingju, stór þáttur í slysum, afbrotum og ofbeldi og skaðlegt fíkniefni. Listinn er langur, að ógleymdum efnahagnslegum kostnaði samfélagins. Í góðri færslu á fésbókarsíðu sinni segir Ólafur Þór Ævarsson geðlæknir (einn af fyrirlesurum á læknadögum og málþinginu Skál fyrir heilsu!) meðal annars: ,,Viðhorfsbreyting er einnig nauðsynleg í viðleitni til að koma böndum á vaxandi kostnað samfélagsins vegna áfengissjúkdóma en hann er árlega u.þ.b. sá sami og rekstur Landspítalans kostar. Jafnvel þó við næðum ekki að spara nema helminginn þá dygði það til þess að búa nægilega vel að öldruðum og ungum þannig að innlagningar á ganga eða í gáma og biðlistar eftir nauðsynlegum meðferðum hjá ungum fíklum heyrðu sögunni til.“
Þetta er sterk mynd sem virðist þó ekki skipta þá máli sem tala fyrir og beita sér fyrir auknu aðgengi að áfengi. Dæmi um það er baráttan fyrir því að stöðva ólöglega netsölu áfengis sem fengið hefur að viðgangast á Íslandi um árabil. Nokkur almannaheillafélög hafa af krafti þrýst á að yfirvöld láti þá lögleysu ekki viðgangast og beitt sér fyrir því að yfirvöld bregðist við. Það er gleðilegt hve einörð afstaða heilbrigðisstétta landsins hefur verið með samtökunum í baráttu þeirra.
